Theo_Angelopoulos

Γράμμα του Πέτρου Μάρκαρη στο Θόδωρο Αγγελόπουλο

Ο γερμανικός εκδοτικός οίκος Edition Romiosini δημοσιεύει στη δίγλωσση σειρά «Offene Briefe» (Ανοικτές επιστολές) –μετά το γράμμα της Ελένης Βαροπούλου προς τον Χάινερ Μύλλερ– μια πολύ προσωπική επιστολή του Πέτρου Μάρκαρη προς τον παλιό του φίλο, τον σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο, στην οποία αναρωτιέται ποιά θα ήταν ενόψει των προσφυγικών ρευμάτων στην Ευρώπη η στάση του κινηματογραφιστή, που μας άφησε τόσο αναπάντεχα στη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας του ταινίας. Σε μετάφραση της Μιχαέλα Πρίντσιγκερ.

Αθήνα, Οκτώβριος 2016

Εγκάρδιε φίλε Θόδωρε,
Πέρασαν σχεδόν πέντε χρόνια από το θάνατό σου και είναι η πρώτη φορά που αισθάνομαι την ανάγκη να σου γράψω. Είμαι βέβαιος ότι αυτά που έχω να σου πω, εσύ θα τα καταλάβαινες καλύτερα από κάθε άλλον.

Τους τελευταίους μήνες, ενώ παρακολουθώ το δράμα των προσφύγων στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο νους μου πηγαίνει διαρκώς στην ταινία σου «Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού». Θυμάμαι αυτό που μου είχες πει, ὀταν συζητούσαμε το σενάριο: ότι το μεταναστευτικό θα ήταν το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας. Η πρόβλεψή σου βγήκε σωστή.

Πριν σου γράψω αυτό το γράμμα, κάθισα και είδα πάλι την ταινία. Καθώς κυλούσε, αναλογιζόμουν την πρώτη προβολή της και πώς παρακολουθούσαμε τότε άφωνοι το δράμα των μεταναστών. Η πρόβλεψή σου βγήκε σωστή, αλλά η οδύσσεια των μεταναστών που αφηγείται η ταινία, μοιάζει σχεδόν με χάδι σε σύγκριση με το δράμα που ζουν οι σημερινοί πρόσφυγες.

Άκουσα πάλι τον πρωταγωνιστή της ταινίας να αναρωτιέται: «Πόσα σύνορα πρέπει να περάσουμε για να φτάσουμε στα σπίτια μας;» Και είδα πάλι τον δημοσιογράφο να στέκεται με το βήμα μετέωρο στα σύνορα και να λέει πως, αν ακουμπήσει το πόδι του στη γη, θα βρεθεί σε άλλη χώρα.

Θόδωρε, τίποτα από τα δυο δε θα μπορούσε να συμβεἰ με τους σημερινοὐς πρόσφυγες. Για τον πρωταγωνιστή σου θα περίττευε η ερώτηση: «πόσα σύνορα πρέπει να περάσουμε ακόμα;», γιατί τα σύνορα είναι κλειστά από τη Μακεδονία (ή FYROM, όπως τη λέμε εμείς) ως την Αυστρία. Όπου κι αν κοιτάξω γύρω μου, βλέπω να υψώνονται συρματοπλέγματα και τείχη. Και ο δημοσιογράφος σου θα έμενε με το βήμα μετέωρο στην Ειδομένη. Άγνωστο πότε θα μπορούσε να πατήσει το πόδι του σε άλλη χώρα. (…)

Συνεχίστε την ανάγνωση στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Edition Romiosini.

markaris_brief-an-angelopoulosΚείμενο: Πέτρος Μάρκαρης. Φωτό: Νέλλη Τραγουστή.

Αυτή η θέση είναι επίσης διαθέσιμη σε: DE